Janoshik-testrapport: Hoe je het leest en verifieert

Janoshik Analytical is een onafhankelijk analytisch laboratorium in Tsjechië dat monsters van iedereen accepteert en een rapport van één pagina terugstuurt.

Het heeft geen belang bij welke catalogus dan ook.

In de afgelopen jaren is het het adres geworden waar peptideleveranciers hun lots naartoe sturen om twee eenvoudige redenen: het accepteert kleine inzendingen en het publiceert elk rapport op een stabiel adres, zodat een koper het document kan controleren zonder via de leverancier te gaan.

Dat tweede punt is de kern van de zaak.

Een certificaat dat alleen als JPEG op een winkelpagina bestaat, bewijst niets, omdat een JPEG in een minuut bewerkt kan worden.

Een rapport met een nummer dat het laboratorium zelf bevestigt, is een ander object: om het te vervalsen, zou je het laboratorium moeten vervalsen.

Janoshik is niet het enige laboratorium dat dit werk doet.

Freedom Diagnostics, Colmaric Analyticals en ILS voeren vergelijkbare programma's uit, en een grote fabrikant zal vaak ook een intern certificaat hebben.

De onderstaande leesmethode is op alle van toepassing; de veldnamen veranderen, de vragen niet.

Een rapport is opzettelijk kort. Elke regel is een feit dat gecontroleerd kan worden, en een regel die ontbreekt is een feit dat niemand wilde vermelden.

De veld-voor-veld lezing van een volledig certificaat, inclusief de velden die Janoshik niet voert, staat in hoe je een peptide-COA leest.

Reverse-phase HPLC: hoe zuiver

Het monster wordt opgelost, door een kolom geperst en gedetecteerd door UV bij 214 nm, de golflengte van de peptidebinding.

Elke verbinding verlaat de kolom op een eigen tijd en tekent een piek. Zuiverheid is het oppervlak van de hoofdpiek gedeeld door het oppervlak van alles wat verscheen, uitgedrukt als een percentage.

Wat dit verduidelijkt: het monster is één verbinding in plaats van een mengsel. Wat het niet verduidelijkt: welke verbinding.

Een getal van 99,4 % op een flacon van het verkeerde peptide is een zeer zuivere flacon van het verkeerde peptide.

De rekenkunde achter het percentage, en waarom 99 % een zwakkere claim is dan het klinkt, staat in wat 99 % zuiverheid daadwerkelijk betekent.

Massaspectrometrie: welk molecuul

Het opgeloste monster wordt geïoniseerd en de massa wordt gemeten. Die gemeten massa wordt vergeleken met de massa berekend op basis van de opgegeven sequentie.

Een GHK-Cu monster moet antwoorden nabij 340,4 voor het vrije tripeptide; een TB-500 monster nabij 889,0; een 15-residue BPC-157 monster nabij 1,419.5.

Een verschil van één residue is onmiddellijk zichtbaar, en dat geldt ook voor een sequentie die in de verkeerde volgorde is gebouwd, maar alleen als het laboratorium ook een sequeneringsstap uitvoert, wat een standaardrapport niet doet.

Wat dit verduidelijkt: identiteit, tot op de dichtstbijzijnde massa. Wat het niet verduidelijkt: stereochemie, of twee sequenties die toevallig een massa delen.

Netto peptidegehalte: hoeveel u daadwerkelijk heeft gekocht

Een gelyofiliseerd peptide is een acetaatzout en bevat restwater. Een flacon gevuld met 10 mg poeder bevat doorgaans 8 tot 9 mg peptide. Netto gehalte, gemeten door aminozuuranalyse of door stikstofbepaling, vermeldt dat getal.

Een rapport dat zuiverheid en massa geeft maar geen netto gehalte, is nog steeds een echt rapport. Het laat simpelweg de duurste vraag open.

Vier stappen, en voor geen daarvan is vertrouwen in de winkelpagina waar het document is gevonden vereist.

1. Lees het testnummer bovenaan de pagina en typ het in de eigen zoekfunctie van het laboratorium in plaats van op een link op de winkelpagina te klikken. Een link kan overal naartoe wijzen; een handmatig getypt adres niet.
2. Vergelijk wat er terugkomt met de pagina die u werd getoond: dezelfde verbinding, dezelfde datum, hetzelfde zuiverheidsgetal. Een nummer dat een ander document opent, of helemaal niets, beëindigt het gesprek.
3. Match het lot op het rapport met het lot dat volgens de productpagina wordt verzonden, en voer de verificatiesleutel in met het taaknummer. Dit is de stap die bijna niemand doet, en het is degene die een hergebruikt certificaat niet kan overleven.
4. Kijk naar de foto. Als de flacon op de foto het etiket van de leverancier draagt, beschrijft het document het eindproduct. Een blanco flacon, of een etiket van een ander merk, beschrijft iets anders.

Waar een leverancier het rapport publiceert, is net zo belangrijk als of hij er een heeft.

Een certificaat op de productpagina, gedateerd, met een lotnummer, wint het elke keer van een belofte om er een op aanvraag te sturen.

OXpeptides publiceert haar rapporten per grootte in de COA-bibliotheek en op de productpagina op de dag dat ze terugkomen: GHK-Cu 100 mg (taak 217016) tot nu toe, de andere zijn in behandeling.

Regelrechte vervalsing komt weinig voor, want die valt snel door de mand. Wat wel rondgaat, zijn echte documenten die oneerlijk worden ingezet.

1. Het fabriekscertificaat. Een echt rapport over een blanco flacon, ingestuurd door de fabriek en gepresenteerd alsof het over het eindproduct van de wederverkoper gaat. Je herkent het aan de foto: geen etiket, of een etiket in een ander schrift.
2. Het bevroren certificaat. Eén rapport uit 2023 dat in 2026 nog op de pagina staat, onder vier verschillende lots. Je herkent het aan de datum en aan een lotnummer dat nooit verandert.
3. De bijgesneden pagina. Het zuiverheidsgetal staat er nog, het testnummer en de monsternaam zijn weggeknipt. Je herkent het aan wat ontbreekt.
4. Het uitgekozen monster. De leverancier stuurt de schoonste flacon van een productierun in en verkoopt de rest. Op de pagina zie je daar niets van. Vraag dus om een certificaat per lot, niet per product.
5. Het gemiddelde van een blend. Een flacon met vier peptiden, gerapporteerd met één zuiverheidsgetal. Een blend hoort één getal en één piek per component te hebben. Bij de KLOW-blend zie je hoe een correct blendrapport eruitziet.

Een rapport gaat over één monster, getest op één dag. Wie het leest als oordeel over een heel bedrijf, trekt de verkeerde conclusie.

• Het zegt niets over het volgende lot. Zuiverheid hoort bij een productierun, niet bij een merk. Een leverancier die in maart een goed rapport publiceerde, moet voor de flacon die in september vertrekt een nieuw rapport kunnen laten zien.
• Het zegt niets over opslag of verzending. Een verzegelde gevriesdroogde flacon is stabiel, maar een rapport van vóór een zomer in een warm magazijn beschrijft het poeder zoals het toen was, niet zoals het nu is. De opslagregels staan in gevriesdroogde peptiden: opslag en houdbaarheid.
• Het zegt niets over steriliteit of endotoxinen. Dat zijn aparte analyses die je apart bestelt. Een zuiverheidsrapport bevat ze niet.
• Het zegt niets over gebruik bij mens of dier. Een zuiverheidsgetal is chemie. Alleen voor onderzoeksdoeleinden, niet voor menselijk of dierlijk gebruik.

De OXpeptides-rapporten zijn afkomstig van Janoshik Analytical, één per grootte.

Elk wordt gepubliceerd in de COA-bibliotheek en op de productpagina op de dag dat het terugkomt, met het zuiverheidsgetal en de datum.

Totdat een grootte is geanalyseerd, staat er bij de vermelding analyse in behandeling, nooit een schatting en nooit een getal geleend van een vorige run.

De catalogus noemt het laboratorium niet op een pagina voordat er een ondertekend rapport bestaat om het op te noemen, wat dezelfde regel is die wordt toegepast op zuiverheid: de productpagina's dragen de specificatie (>99 % via HPLC) en het gemeten getal leeft op het certificaat.

Het koper-tripeptide verkocht in 100 mg, 200 mg en 300 mg groottes staat op de GHK-Cu pagina; de zeven-punten-methode voor het beoordelen van elke leverancier, inclusief certificaat, staat in hoe je een peptideleverancier controleert.