Reta peptide: wat retatrutide is, hoe de molecuul werkt in het lab en hoe u ze verkrijgt

"Reta peptide" is de korte naam voor retatrutide, een synthetisch peptide van 39 aminozuren met de ontwikkelingscode LY3437943, dat in de literatuur wordt beschreven als agonist van drie receptoren: die van GIP, GLP-1 en glucagon. Eli Lilly and Company ontwikkelde de stof en test haar in klinische studies.

Ze is in geen enkel land als geneesmiddel goedgekeurd.

Online wordt "reta" gebruikt voor alles wat onder die naam verkocht wordt: flacons met gelyofiliseerd poeder, pennen, cartridges en mengsels.

Voor een laboratorium telt alleen de vraag of het materiaal echt retatrutide is, in de massa die het etiket belooft. Daarover gaat het grootste deel van deze pagina.

OXpeptides verkoopt retatrutide als reagens voor onderzoek, in flacons van 10, 20, 30 mg, met een Janoshik-rapport per lot. Alleen voor onderzoeksdoeleinden. Niet voor menselijk of dierlijk gebruik.

Nieuwe geneesmiddelen krijgen eerst een code van de fabrikant. Bij Eli Lilly is dat LY, gevolgd door een nummer: LY3437943.

Zodra een stof ver genoeg in de ontwikkeling is, krijgt ze een internationale generieke naam (INN) van de Wereldgezondheidsorganisatie. Voor LY3437943 werd dat retatrutide.

De uitgang -tide staat in die naamgeving voor een peptide; dezelfde stam komt terug bij andere peptiden die in onderzoek zijn of al bestaan.

"Reta" is gewoon de afkorting die verkopers en fora gebruiken, net als "triple G" (de drie G's van GIP, GLP-1 en glucagon). Die bijnamen en waar ze vandaan komen, staan op triple G en GLP-3.

Een merknaam, zoals die bestaat voor goedgekeurde geneesmiddelen, heeft retatrutide niet. Een product dat onder een handelsnaam als "origineel retatrutide" wordt aangeboden, verwijst naar iets dat legaal niet bestaat.

Retatrutide is een lineair peptide van 39 aminozuren. De volgorde lijkt op die van de incretinehormonen, met aanpassingen die het peptide in het laboratorium tegelijk aan drie receptoren laten binden. Drie kenmerken vallen op:

• Niet-natuurlijke aminozuren. Onder meer α-aminoisoboterzuur (Aib) op enkele posities, dat het peptide beschermt tegen afbraak door het enzym DPP-4.
• Een vetzuurketen. Een dicarbonzuur met twintig koolstofatomen (C20) is via een linker aan een lysine gekoppeld. Die keten laat het peptide aan albumine binden, wat in modellen de afbraak vertraagt.
• Een geamideerd C-uiteinde, zoals bij veel synthetische peptiden.

Samen geeft dat de brutoformule C₂₂₁H₃₄₂N₄₆O₆₈ en een molecuulmassa van ongeveer 4 731 g/mol.

Die massa is het ijkpunt voor elke identiteitscontrole: een massaspectrometer moet bij een echte flacon retatrutide een signaal vinden dat daarmee overeenkomt. De volledige stofkaart staat in PubChem onder CID 171390338.

Voor een lab betekent die opbouw ook iets praktisch: een lang, gelipideerd peptide is gevoelig voor vocht en herhaald ontdooien. Daarom wordt het als gelyofiliseerd poeder geleverd en koud bewaard (zie verderop).

In celmodellen activeert retatrutide drie receptoren die normaal elk door een eigen hormoon worden aangesproken:

1. De GIP-receptor (glucose-dependent insulinotropic polypeptide). In de eerste publicatie over LY3437943 was de stof aan deze receptor krachtiger dan het natuurlijke GIP.
2. De GLP-1-receptor (glucagon-like peptide-1), waaraan retatrutide minder krachtig was dan het natuurlijke GLP-1.
3. De glucagonreceptor, eveneens met een lagere potentie dan het natuurlijke glucagon.

Die verhouding, sterk aan de GIP-receptor en zwakker aan de andere twee, is precies wat onderzoekers interesseert: retatrutide combineert alle drie de receptoren in één molecuul.

In de publicatie van Coskun en collega's was de stof in cAMP-assays op menselijke receptoren ongeveer 8,9 keer krachtiger dan GIP aan de GIP-receptor, en ongeveer 2,5 en 2,9 keer minder krachtig dan GLP-1 en glucagon aan hun eigen receptor.

Daarom wordt retatrutide in laboratoria gebruikt in receptorassays, in vergelijkende studies met peptiden die één of twee van die receptoren aanspreken, en als analytische referentie.

De oorspronkelijke karakterisering verscheen in 2022 in Cell Metabolism (Coskun en collega's, zie de bronnen).

OXpeptides doet geen uitspraken over effecten bij mensen of dieren: het verkoopt het materiaal, niet een toepassing.

Onderzoekers delen de peptiden uit deze familie in naar het aantal receptoren dat ze in het laboratorium aanspreken. Dat is een farmacologische indeling, geen rangorde:

Voor een receptorassay is die indeling praktisch: wie wil weten welk deel van een signaal van welke receptor komt, zet een drievoudige agonist naast peptiden die maar één of twee receptoren aanspreken, of gebruikt cellijnen die telkens één receptor tot expressie brengen.

Retatrutide is in die opzet het molecuul dat alle drie de signaalwegen tegelijk aanzet.

OXpeptides verkoopt geen andere peptiden uit deze familie dan retatrutide, en geen goedgekeurde geneesmiddelen.

De fabrikant onderzoekt retatrutide in een reeks klinische studies, die allemaal openbaar staan in het register ClinicalTrials.gov:

• Fase 1: de eerste studies naar veiligheid en farmacokinetiek, gepubliceerd samen met de karakterisering van de molecuul in 2022.
• Fase 2: twee grote studies, gepubliceerd in 2023, onder meer in The New England Journal of Medicine (Jastreboff en collega's) en in The Lancet (Rosenstock en collega's).
• Fase 3: het programma TRIUMPH, met meerdere studies in verschillende landen. Na de resultaten van TRIUMPH-2 en TRIUMPH-3, bekendgemaakt op 23 juli 2026, wil Eli Lilly retatrutide in het eerste kwartaal van 2027 bij de Amerikaanse FDA indienen.

Deze pagina geeft geen resultaten van die studies weer: ze gaan over mensen, en OXpeptides verkoopt een reagens voor het laboratorium.

Wie de studies wil lezen, vindt de publicaties via de DOI-links bij de bronnen en de studieprotocollen op ClinicalTrials.gov.

OXpeptides is niet verbonden aan Eli Lilly and Company of aan de TRIUMPH-studies. Retatrutide is een experimentele stof en is in geen enkel rechtsgebied goedgekeurd voor gebruik bij mensen.

Reta peptide heeft in Nederland en België geen enkele vergunning.

In de Geneesmiddeleninformatiebank van het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) staat retatrutide niet, het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) gaf geen vergunning af en het Belgische FAGG evenmin.

Een apotheek, een recept of een vergoeding bestaat daarom niet.

In Nederland geldt de Geneesmiddelenwet.

Volgens artikel 1, lid 1, onder b is een product dat wordt voorgesteld als middel voor gebruik bij mensen een geneesmiddel, en artikel 40 verbiedt zo'n middel zonder handelsvergunning in de handel te brengen of af te leveren.

Het toezicht ligt volgens artikel 100 bij de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) en de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit; de IGJ treedt op tegen zulke aanbiedingen.

In België is het kader de wet van 25 maart 1964 op de geneesmiddelen, met het FAGG als toezichthouder (meer op retatrutide in België).

Een leverancier van onderzoeksreagentia beschrijft daarom alleen het materiaal: identiteit, massa, zuiverheid, lot, bewaring.

Geen gebruik, geen hoeveelheden "per week", geen pen. Deze tekst is geen juridisch advies: uw instelling beslist zelf of een aankoop past binnen haar regels.

Wie "reta peptide" zoekt, vindt heel verschillende producten. Vier vormen komen het vaakst voor:

• Een flacon met gelyofiliseerd poeder, verkocht als reagens. Dit is de enige vorm waarin het materiaal per lot in een laboratorium kan worden geanalyseerd, en de enige vorm die OXpeptides verkoopt.
• Een voorgevulde pen of cartridge. Een product dat voor gebruik bij mensen wordt voorgesteld, zonder vergunning, met een inhoud die zelden per lot wordt gecontroleerd. Zie retatrutide pen.
• "Kits" en pakketten met flacons, accessoires of "maandpakketten". De prijs van het peptide zelf is daarin moeilijk terug te vinden.
• Producten met een fantasienaam, zoals "GLP-3" of een eigen merk, waarbij niet altijd duidelijk is of er retatrutide in zit, en hoeveel.

De naam op het etiket bewijst niets. Wat telt, is een rapport van een onafhankelijk laboratorium over precies dat lot.

Twee vragen helpen bij elke aanbieding: gaat het rapport over deze sterkte, en staat het lotnummer van het rapport ook op de flacon die u ontvangt?

Is het antwoord op een van beide nee, dan weet u niet wat u koopt, hoe overtuigend de productfoto ook is.

Welke webshops in Nederland en België een rapport per lot en per sterkte publiceren, en welke niet, staat in de vergelijking van retatrutide webshops op vier criteria.

Drie metingen samen maken het verschil tussen een flacon retatrutide en een flacon met een etiket:

1. Identiteit met massaspectrometrie. De gemeten massa moet overeenkomen met die van retatrutide (ongeveer 4 731 g/mol). Een ander peptide geeft een andere massa.
2. Zuiverheid met HPLC. Het aandeel retatrutide in het poeder. Bij de lots van OXpeptides: 99,316 % voor 10 mg, 99,763 % voor 20 mg, 99,713 % voor 30 mg. Wat zo'n percentage wel en niet zegt: HPLC-zuiverheid uitgelegd.
3. Kwantificering. Hoeveel milligram peptide er echt in de flacon zit, tegenover het etiket.

Elk rapport heeft een taaknummer en een sleutel waarmee u het origineel op de site van Janoshik opent, met de foto van de geanalyseerde flacon.

Alle rapporten: analysecertificaten. Stap voor stap: het Janoshik-rapport lezen en verifiëren.

Reta peptide verkrijgt u als reagens bij OXpeptides, dat retatrutide in drie sterkten verkoopt als verzegelde flacon gelyofiliseerd poeder.

Op de productpagina om retatrutide te kopen kiest u de sterkte en ziet u het rapport van elk lot.

Per milligram wint de flacon van 30 mg. Bestelt u 3 flacons van één sterkte, dan zakt de prijs met 15-16 %; bij 5 flacons met 22-23 %.

Het pakket vertrekt uit een Europese voorraad, zonder douane, en is binnen 4 tot 6 dagen bij u; de verzending kost € 9,90, gratis vanaf € 120. Betalen gaat met Visa, Mastercard, American Express, Apple Pay, Google Pay.

Per sterkte: 10 mg, 20 mg, 30 mg. De prijzen naast de markt: retatrutide prijs. Deze pagina is gepubliceerd door OXpeptides (OX RESEARCH LTD).

Retatrutide bestellen als reagens bij OXpeptides →

Een lang, gelipideerd peptide als retatrutide is het stabielst als droog poeder in een gesloten flacon. De voorwaarden van de productpagina:

• Lange termijn: −20 °C, verzegeld.
• Korte termijn: 2 tot 8 °C, maximaal 4 weken.
• Houdbaarheid: 18 maanden (gelyofiliseerd, verzegeld).
• Licht en vocht: flacon gesloten, beschermd tegen licht; een koude flacon eerst op kamertemperatuur laten komen voordat u de dop aanraakt, om condens te vermijden.

Meer over gelyofiliseerde peptiden: bewaren en houdbaarheid.

• PubChem, retatrutide, CID 171390338 (pubchem.ncbi.nlm.nih.gov).
• Jastreboff A.M. et al., fase 2-studie, The New England Journal of Medicine 2023;389(6):514-526 (doi.org/10.1056/NEJMoa2301972).
• Coskun T. et al., "LY3437943, a novel triple glucagon, GIP, and GLP-1 receptor agonist", Cell Metabolism 2022;34(9):1234-1247 (doi.org/10.1016/j.cmet.2022.07.013).
• ClinicalTrials.gov, studies met retatrutide, waaronder het TRIUMPH-programma (clinicaltrials.gov).
• College ter Beoordeling van Geneesmiddelen, Geneesmiddeleninformatiebank (geneesmiddeleninformatiebank.nl).
• Europees Geneesmiddelenbureau, register van vergunde geneesmiddelen (ema.europa.eu).